|
Home > Reisverslagen > Kreta
|
|
|
Het mysterie van Kreta
Verzonden op
16.07.07 |
 |
|
|
|
‘Het mysterie van Kreta gaat extreem diep. Wie ook maar een voet op het eiland zet ervaart een mysterieuze kracht… voelt dat zijn ziel als het ware groeit’
Dichter bij Afrika dan bij Athene, is Kreta echt een land apart. De reizigers die zich tijdens de jaren 60 van de vorige eeuw in de grotten van Matala vestigden, zijn nu vervangen door backpackers en wandelaars. De kust heeft zijn ongerepte uistraling en aantrekkingskracht weten te behouden. Een ruige streek met vulkanische kliffen, zwarte zandstranden en afgelegen visdorpjes.
Niet iedereen komt naar Kreta om zich af te zonderen. Aan de noordoostkust bevindt zich een aantal resorts die voornamelijk aantrekkingskracht uitoefent op jonge vakantiegangers. Malia, Hersonissos en de nabijgelegen plaatsen mogen dan niet erg mooi zijn, het is hier goed toeven, al is het wat lawaaierig en druk.
In het nabijgelegen dorp Elounda vindt u een aantal van de meest luxueuze hotels in Griekenland. Het Elounda Beach, Elounda Mare en het Peninsula (een hotel waar de prijzen kunnen oplopen tot € 1000,- per nacht) bieden faciliteiten van wereldklasse in een land dat vaak geassocieerd wordt met middelmatige accommodatie.
Paul Mansfield Een, naar eigen zeggen, voormalige nietsnut, leraar, medewerker op een boerderij, kunstcriticus en interviewer van beroemdheden. Paul vindt al deze kunsten broodnodig tijdens het non-stop reizen dat hij de afgelopen 10 jaar heeft gedaan. Regelmatig draagt hij met zijn schrijven bij aan media als The Daily Telegraph, The Sunday Telegraph, The Observer en The Express. Als backpacker bracht hij ooit een hele winter door op Kreta, in een dorp zonder elektriciteit. Paul was bij zijn laatste bezoek aan het eiland opgelucht om te kunnen vaststellen dat terwijl het eiland zijn charme heeft weten te behouden, de faciliteiten flink verbeterd zijn.
De drie grote steden aan de noordkust hebben allen een eigen aantrekkingskracht. Vlakbij Iraklion ligt Knossos, het spectaculaire Minoische paleis dat dateert van 1700 voor Christus. Rethminon is een dromerig stadje aan de voet van een Venetiaans fort. Het is echter Chania dat model staat voor de voor Kreta zo typerende ‘oost-westverbinding’. Hier bevindt zich een haven die opgesierd wordt door zowel een Venetiaanse vuurtoren als een Turkse Moskee. In het oude stadsdeel flankeren gerestaureerde Italiaanse herenhuizen en houten gebouwen uit de Ottomaanse periode de nauwe straatjes.
Achter de stad liggen de adembenemend mooie Lefka Ori, de ‘witte bergen’. Dit is een ruig en afgelegen gebied bestaande uit diepe, groene valleien en hoge pieken. Hiervandaan loopt de grootste kloof van Europa, de Samariakloof, naar het westen. Maar liefst 20 kilometer lang en ruim 900 meter diep. Wanneer u hier wandelt komt u na zo’n 4 uur ploeteren uit in het kleine en pittoreske Aghia Roumeli. Zoals overal in Kreta heerst hier de ijzeren wet van de gastvrijheid. In de Griekse taal is ‘xenon’, het woord voor vreemdeling, hetzelfde als dat voor gast. U wordt hier welkom geheten met bier, een frisse Griekse salade, en een koele duik in de Libische zee. De Samariakloof is als Kreta zelf: ruig, romantisch, men moet er wat energie in stoppen, maar dat maakt het dan ook zeer de moeite waard.
|
|
|
 |
|
|
Paul Mansfield, Reisjournalist
|
|
|
|
|
|
|
|
|