|
|
|
|
|
|
| | .............................................................. | | | .............................................................. | | | .............................................................. | | | .............................................................. | |
|
|
|
|
|
|
|
|
Home > Ik_Verloor_Mijn_Hart > Botswana |
|
|
|
|
Travel Counsellor Tiny Koning verloor haar hart in Botswana
Verzonden op
01.07.07 |
|
............................................................................................................................ |
Op deze heldere, zonnige septembermorgen zet ik voor de 3de keer voet op Botswaanse bodem. Ik haal diep adem en voel mij meteen weer thuis. Welke avonturen zal ik nu weer meemaken?
Vol verwachting gaan we op weg. Zal het net zo zijn als toen , toen we ‘s ochtends nog maar net op weg waren en we iets waanzinnig ontroerends meemaakten. Een leeuwin met een welpje van een dag of 5 in haar bek. Ze bracht het welpje van het ene bosje naar het andere, zo’n 400 meter verderop. Na even wachten kwam ze terug om, naar alle waarschijnlijkheid, het volgende welpje op te halen. We stonden direct langs haar looproute en zagen dit alles vlak voor onze neus gebeuren. Kippenvel…….wat onwaarschijnlijk mooi. Toen kwam ze met het volgende welpje langs. Je voelde je bijna een gluurder – dit was zo intiem.
Heel even gunde ze ons een blik waardig, toen liep ze trots verder om ook dit welpje te verstoppen in de bosjes verderop. Dat we dit mochten zien…, dat we dit mochten meemaken….
Botswana, het pure natuurparadijs, het land van contrasten!!
Uitgestrekte moerassen, watervlaktes, woestijnen en mopanebossen. Meer dan 100.000 vierkante kilometer ongerepte natuur met een rijk dierenleven. Waar met name in de Okavango Delta de vogelliefhebber zijn hart kan ophalen. Zelden heb ik zoveel kleurrijke vogels bij elkaar gezien.
We reizen door het Central Kalahari Wildreservaat, waar je overdag overweldigt wordt door de enorme weidsheid van het landschap en ’s avonds bij het kampvuur geraakt wordt door de prachtige sterrenhemel.
In de verte, hoe ver zou het zijn… hoor ik een paar leeuwen tegen elkaar brullen en met het geblaf van een jakhals val ik in slaap.
We trekken verder door naar het Moremi Wildreservaat, wat in landschappelijk opzicht als een van de mooiste reservaten van Afrika beschouwt wordt.
Ons tentenkamp wordt opgezet op een open plek in het bos naast een meer, waar zoals we duidelijk horen vele nijlpaarden hun domicilie hebben gekozen.
De volgende morgen zien we duidelijke sporen van de nijlpaarden, die vlak naast ons tentje hebben staan grazen.
Na de thee met biscuit stappen we in afwachting wat deze morgen ons weer brengt in de truck.
We rijden langs de oevers van de Kwai-rivier. Het heeft het afgelopen jaar veel geregend in dit gebied en dat is nu nog duidelijk te zien aan de waterstand van de rivier. Opeens zien we aan de overkant een leeuwin uit de struiken komen. Ze loopt op de rivier af om te drinken, denken wij.
Maar nee hoor, heel voorzichtig gaat ze net als een huiskat, met haar voorpoot door het water, trekt nog een keer terug en dan weer. Wij houden onze adem in. Wat gaat er gebeuren….gaan we het echt zien?? En jawel, heel voorzichtig stapt de leeuwin de rivier in. De aanwezigheid van krokodillen trotserend. Haar amberkleurige ogen schieten alert heen en weer. Een paar meter voor ze bij de oever is aan onze kant is, blijft ze ons in de gaten houden. Arrogant stapt ze het water uit, keurt ons nauwelijks een blik waardig, schudt zich uit en stapt richting de bosjes.
We ademen weer uit! Dat je dit te zien krijgt is zo bijzonder, zo geweldig.
Onze gids die al 14 jaar zijn vak uitoefent, vertelt dat hij dit in al die jaren nog maar 3 keer gezien heeft. Leeuwen hebben, behalve het water dat ze drinken, een hekel aan water.
Als we terugkomen in ons kamp staat er een heerlijke brunch voor ons klaar. Daarna is het tijd om te douchen, nou ja douchen, ha..ha.. Er hangt een canvas emmer in de boom met een hendel eraan die je opendraait en dan komen er wat straaltjes water uit de douchekop. Eromheen een klein tentje van ca. 1 m². Maar je ontdekt hier pas, wanneer er zo weinig water beschikbaar is, dat je met heel weinig water toekunt.
Door naar de Chobe National Park. Deze gehele regio staat bekend om zijn enorme aantallen olifanten.
’s Ochtends weer vroeg uit de veren om op pad te gaan voor de ochtendgamedrive. Op een aantal olifanten na zien we nog niet zoveel wild. Wel de altijd aanwezige impala’s met hun fluwelen snoetjes. Alleen al het gadeslaan van deze kuddes is iets geweldigs. Het gedrag onderling en ten opzichte van andere diersoorten is iets heel imponerends. Soms ook heel menselijk; eigenlijk staan wij als mens wat gedrag betreft vaak niet zo heel ver van de dierenwereld vandaan. Dat besef je hier maar al te goed.
Zo ook op een avond aan de Chobe rivier. We rijden op een uitgestrekte, drooggevallen vlakte en komen een grote kudde olifanten tegen met allemaal jonkies. De ondergaande zon kleurt ze oranje….betoverend! Opeens is de betovering verbroken, want een drietal olifanten keren zich om en beginnen te trompetteren en met hun oren te wapperen. Wat blijkt: een wrattenzwijntje loopt hun groepje voorbij. Hij verdwijnt uit het zich van de olifanten tussen de struiken en huppelt vrolijk onze richting op. De olifanten, die ergens nog gevaar voelen, beginnen allemaal te rennen. Grote oranje stofwolken teweeg brengend. Ze rennen zo’n 100 meter verder en maken dan een cirkel met de kleintjes beschermend in het midden. Zo blijven ze een aantal minuten roerloos staan en luisteren naar ultrageluiden. Als ze de kust veilig achten komen ze weer in beweging, hergroeperen zich en lopen richting waterkant. De grootste en sterkste voorop en de kleintjes er tussen in. Wat fascinerend om te zien.
Onze beide gidsen slapen op de truck in de open lucht. Dat willen mijn reisgenoot en ik ook wel een keertje proberen. Zij vinden het goed en op onze laatste avond in de bush, om een uur of half 10 zoeken we onze slaapplaats boven op de truck op. Het heeft de hele reis nog niet zo gewaaid als nu en we liggen net met ons gezicht in de wind. Ik kleed me goed aan met pully, jack en een paar extra sokken in de slaapzak. Zaklicht mee en een gaslamp bovenop de truck en daar redden we ons mee.
De sterrenhemel is zo prachtig; je kunt bijna geen woorden vinden om dit goed te beschrijven. Waanzinnig mooi…..wat een sterren in zo’n pikzwarte hemel. De dierengeluiden die door het tentzeil natuurlijk ook duidelijk te horen zijn, lijken hier nog intenser te zijn.
Na een half uurtje als we denken dat iedereen slaapt hoor ik iets ritselen. Op hetzelfde moment vragen we elkaar of we het allebei goed gehoord hebben. Ja, Anja (zo heet mijn reisgenoot) heeft het ook gehoord. Ik klik mijn mijnlampje aan en probeer iets te zien en ja, er loopt een jakhals onderlangs de truck. Waarschijnlijk schrikt hij van het licht want hij verdwijnt snel. Dan menen we een leeuw te horen. Met ons gefluister maken we het voor elkaar erg spannend. Na een poosje horen we opnieuw wat ritselen en daarna wat meer lawaai. We slapen net boven de “keuken”, de plek die de dieren het meest aantrekt. Weer ons licht aan en in de straal van het zaklicht zien we 2 honeybadgers druk bezig te proberen een zak met afval onder het tentzeil vandaan te trekken. We horen lege blikjes rammelen, op zo’n stille plek een heel lawaai. Henny, onze assistent-gids heeft het ook gehoord en komt poolshoogte nemen. Hij jaagt de beesten weg en legt het zeil weer over alle spullen heen. Maar de honeybadgers laten zich niet van de wijs brengen en ze zijn zo weer terug. Echt bang zijn we niet voor ze, maar een beetje eng is het wel. Honeybadgers zijn agressieve dieren die echt van alles eten, ook tenen en handen e.d. We praten tegen elkaar aan dat ze geen kwaad kunnen en proberen met de fluitende wind om onze oren te slapen. Opnieuw denken we leeuwen te horen, maar het kunnen ook olifanten of impala’s geweest zijn. We krijgen het er warm van dus ik trek mijn jack en mijn sokken uit. Eindelijk dommelen we in en na een redelijke nachtrust worden we rond vijf uur weer wakker.
Wat een avontuur….
Travel Counsellor Tiny Koning
|
|
|
|
|
|
|
|
Ik verloor mijn hart artikelen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
